غذاهای پیر کننده | ۵ عادت غذایی که پیرتان می کند

۵ عادت غذایی که پیرتان می کند

اینکه چه می‌خورید و چطور می‌خورید روی تمام جوانب سلامتی‌تاثیرگذار است ، حتی روی فرایند پیری هم تاثیر دارد‌.پیری از سلول‌ها شروع می‌شود و یکی از عواملی که تعیین می‌کند سلول‌ها با چه سرعتی پیر شوند، طول تلومر است. تلومرها، سرپوش‌هایی در انتهای هر رشته  DNA هستند که کروموزوم‌ها را باهم نگه داشته و از آنها محافظت می‌کنند.

برای درک بهتر وظیفه آن‌ها، محافظ ‌های پلاستیکی در انتهای بند‌های کفش را در نظر بگیرید. بدون این محافظ ها بند‌های کفش ساییده می شود و زودآسیب می بیند. حال آسیب به پر اهمیت‌ترین مولکول زیستی را در نظر بگیرید؛ یقینا تکامل باید مکانیسمی برای محافظت آن ارائه داده باشد!
تلومرها تدریجا با بالارفتن سن، کوتاه می‌شوند و سرعت‌های گوناگونی دارند که توسط ژنتیک و از همه مهمتر سبک زندگی تعیین می‌شود.

تلومرهای کوتاه‌تر باعث مرگ زودرس و افزایش ریسک بیماری‌های مرتبط با سن می‌شوند، مانند بیماری‌های قلبی. یکی از مهمترین فاکتورهای سبک زندگی که بر طول تلومرها تاثیر می گذارد ، تغذیه است.

نگاهی به عادتهای غذایی که بر طول تلومرها تاثیرگذارهستند:

ترجیح ندادن مواد غذایی طبیعی

مدام در مورد اهمیت تغذیه با غذاهای طبیعی می‌شنویم و خوب می‌دانیم که توصیه‌ی مناسبی است. غذاهای طبیعی بر خلاف غذاهای فرآوری شده که بیشتر از از مواد مصنوعی و نگهدارنده ها تهیه شده‌اند، فقی یک عنصر دارند. سالم وطبیعی یودن غذا در سلامت انسان نقش دارد که به مرور زمان و با بالارفتن سن و درسالمندی تاثیرات بدش نمایان میشود.

در مورد بیمارانی که سرطان پروستات داشتند محققان مطالعاتی داشتند که مشخص شد  این بیماران  تحت یک رژیم غذایی طبیعی با تاکید بر سبزیجات، میوه‌ها و غلات تصفیه نشده قرار گرفتند. همچنین به این افراد در مصرف چربی محدودیت‌هایی داده شد. گروهی دیگر که آنها هم مبتلا به سرطان پروستات بودند، از یک رژیم غذایی معمولی پیروی ‌کردند.

بعد از پنج سال، بیمارانی که تحت رژیم غذایی طبیعی بودند، تلومرهایی داشتند که ۱۰ درصد بلندتر از تلومرهای گروهی بود که رژیم غذایی معمولی داشتند، چون این گروه، تلومرهای‌شان کوتاه‌تر شده بود. ضمنا گروهی که تغذیه‌ی سالم‌تری داشت، تغییرات مثبت دیگری هم در سبک زندگی ایجاد کرده بود. آنها روزی ۳۰ دقیقه پیاده روی می‌کردند و تمرین‌های یوگا و ریلکسیشن را برای کنترل استرس انجام می‌دادند.

بنابراین برخی از فوایدی که نصیب‌شان شد امکان دارد به دلیل ورزش و مدیریت استرس به وجودآمده باشد .پس توصیه میکنیم که از مواد غذایی طبیعی استفاده کنید بخصوص درمورد سالمندان و هم اینکه تحرک داشته باشید و ورزش کنید واز استرس تا جایی که امکان دارد ازخودتان دور کنید.

قند و شکر، بخشی از تغذیه‌ی شماست

شکر هیچ ارزش غذایی ندارد وفقط باعث می شود که ناخودآگاه غذاهای سالم کمتر مصرف کنید . اما موضوع فقط همین نیست؛ قند به فیبرهای کلاژن می‌چسبد و مجموعه‌هایی تشکیل می‌دهد که محصولات نهایی گلیکاسیون پیشرفته نامیده می‌شوند. این ترکیبات، به کلاژن آسیب می‌زنند، یعنی همان بافت فیبری و محکمی که پوست‌تان را جوان و نرم و انعطاف پذیر نگه داشته و از مفاصل‌تان محافظت می‌کنند.

گلیکاسیون، به بیماری‌های مرتبط ناشی از سن هم مربوط می‌شود، مانند بیماری‌های قلبی و عروقی که در درون رگهای خونی اتفاق می‌افتد. مثلا بیماران یا سالمندانی  که دیابت دارند به دلیل بالا بودن قند خون‌شان، با گلیکاسیون بیشتری در بافت‌ها و رگهای خونی‌شان مواجه هستند.

به همین دلیل است که دیابتی‌ها، ریسک بالاتری در بیماری‌های قلبی و گاهی مرگ زودرس دارند. پس بهتراست که شکررا از برنامه غذایی حذف کنید واگرنیاز شیرینی داشتید بهتراست از میوه استفاده کنید. وهمینطورتوصیه میشود که از آب میوه های طبیعی به جای نوشیدنی های صنعتی که دارای مقادیر زیادی شکر ونگهدارند ها هستند استفاده کنید چون میوه ها دارای فیبر هستند.حتی آبمیوه‌های شیرین شده هم می‌توانند به دلیل نداشتن فیبر، قند خون را فورا بالا ببرند.

ریزمغذی‌ها به انداز‌ه‌ی کافی در تغذیه‌تان حضور ندارند

اگر می خواهید سلول‌ها عملکرد خوبی داشته باشند، باید تغذیه‌ی متعادلی از ریزمغذی‌ها داشته باشید، که شامل ویتامین‌ها و مواد معدنی می‌شود. ریزمغذی‌ها به عنوان کوفاکتور برای واکنش‌های شیمیایی ضروری هستند که به حفظ سلامت کمک می‌کنند.

مقادیر ناکافی از حتی یک ویتامین یا ماده‌ی معدنی موجب یک حلقه‌ی ضعیف در زنجیره‌ی متابولیک شده که روی واکنش‌های شیمیایی حیاتی برای سلامتی مخصوصا درسالمندان اثر می‌گذارند. برخی از این واکنش‌ها امکان دارد باعث آسیب به بافت و درنتیجه پیری زودرس و افزایش ریسک بیماری‌های مرتبط با پیری شوند.

به اندازه‌ی کافی پروتئین نمی‌خورید

یک فرد معمولی، پروتئینی که مصرف می‌کند، با سبک زندگی یک جا نشینی‌اش متناسب است، اما اگر اهل ورزش‌های شدید یا بدنسازی هستید، نیاز دارید بیشتر از ۰.۸ گرم پروتئین به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن‌تان مصرف کنید. ضمنا شاید لازم باشد بعد از سن ۶۰ سالگی و در دوران سالمندی، پروتئین بیشتری برای بدن‌تان تامین کنید.

یکی از بزرگ‌ترین مشکلات مرتبط با بالارفتن سن، تحلیل بافت عضلانی است، که به آن ساکروپنیا می‌گویند. با بالا رفتن سن، بافت عضلات‌تان، حساسیت کمتری نسبت به جذب پروتئین از راه تغذیه نشان می‌دهد، پدیده‌‌ای که به نام مقاومت آنابولیکی شناخته می‌شود.

به طور طبیعی زمانی که شما از طریق تغذیه، پروتئین مصرف می‌کنید، اسیدهای آمینه، جذب شده و بافت عضله از این اسیدهای آمینه برای ساختن پروتئین در عضلات استفاده می‌کند. در صورت بروز مقاومت آنابولیکی، عضلات واکنش کمتری نسبت به اسیدهای آمینه‌ی غذایی نشان می‌دهند.

 درسالمندان برای جبران این کمبود، باید پروتئین بیشتری مصرف کنند تا از تحلیل‌ها عضلانی بیشتر، کم کنند. برخی مطالعات نشان داده که رژیم غذایی حاوی مقادیر بیشتری از اسید آمینه‌ی ضروری لیوسین، به ساختن بیشتر پروتئین در مردان و زنان سالمند که دچار مقاومت آنابولیکی هستند کمک می‌کند.

توصیه میشود

حتما پروتئین کافی دربرنامه  غذایی‌تان بگنجانید. تحلیل بافت عضلانی، با تضعیف عملکرد، باعث پیری‌تان خواهد شد. شما نیاز دارید گلوکز ذخیره کنید تا به وسیله‌ی آن، سلامت متابولیک‌تان حفظ شده و ریسک ابتلا به دیابت نوع دوم را کم کنید.

زیاد گوشت قرمز می‌خورید و پروتئین گیاهی، کمتر مصرف می‌کنید

درست است که به پروتئین نیاز دارید اما قسمتی از این پروتئین باید از منابع گیاهی تامین شود. مطالعه‌ای نشان داد بین مصرف فسفات غذایی ناشی از گوشت قرمز و پیری زودرس ارتباط وجود دارد. پروتئین درحبوبات مانند عدس ،لوبیا وهمچنین در مغزها،غلات سبوسدار و سویا هم مقدار زیادی وجود دارد که میتوان استفاده کرد .

می‌توانید تمام اسید آمینه‌های ضروری را که بدن‌تان نیاز دارد اما نمی‌تواند بسازد، دریافت کنید.