زندگی سالمندان_ پرستار برای سالمند در منزل

زندگی سالمندان_ پرستار برای سالمند در منزل

در این مقاله به  بررسی زندگی سالمندان _ پرستار برای سالمند میپردازیم.

انجام فعالیتهای ورزشی ،مصرف غذاهای سالم ،عدم استعمال دخانیات مصرف الکل و داروها به صورت عاقلانه در سالمندی از به وجودآمدن بیماریها پیشگیری میکندو منجر به افزایش طول عمر و بهبود کیفیت زندگی در سالمندی می شود.

       استخدام همدم برای سالمندان – مواردی که باعث طول عمر سالمندان میشود

مصرف دخانیات

     سیگار کشیدن از مهمترین عامل قابل پیشگیری مرگ در تمام سنین است.سیگار کشیدن نه تنها ریسک بیماریها یی مانند سرطان ریه را افزایش می دهد بلکه با تشدید فاکتورهایی ظرفیتهای حیاتی فرد را نیز بخصوص درسالمندی کم میکند .

به جوانان توصیه میشود که اگر می خواهید به سنین سالمندی برسید سیگار نکشید  یا اینکه اگر می خواهید بیشتر عمر کنید و شانس زندگی بهتری داشته باشید دخانیات مصرف نکنید.فواید ترک سیگار بسیار وسیع و در تمام سنین کار برد دارد . برای ترک  کردن سیگار هیچوقت دیر نیست  .

بعد از دو سال ترک سیگار احتمال سکته های مغزی کم میشود و پس از پنج سال مانند افرا دی که هرگز سیگار نکشیده اند می شود.برای بیماریهای دیگر مانند سرطان ریه و بیماریهای انسدادی ریوی ترک سیگار احتمال این بیماریها را با سرعت کمتری کاهش میدهد. به این دلیل که اثرات سیگار طولانی مدت و تجمعی می باشد . سیگار با مصرف داروها نیز تداخل می یابد .دود سیگار دست دوم نیز برای سلامت افراد سالمند ضرر دارد به خصوص بیماریهایی مانند آسم و بیماریهای تنفسی دیگر.

فعالیتهای بدنی درسالمندان

شرکت کردن در فعالیتهای منظم  متوسط بدنی کاهش اعمال حیاتی بدن را به تاخیر میاندازد.این عمل منجر به تعویق افتادن شروع بیماریهای مزمن در سالمندان سالم و بیمار میشود. به عنوان مثال فعالیت بدنی متوسط منجر به۲۵-۲۰ کاهش مرگ به علت بیماریهای قلبی مابین بیماران قلبی ثابت شده میشود.و همچنین منجر به کاهش ناتواناییهای همراه با بیماریهای قلبی و دیگر بیماریهای مزمن دیگر می شود .

زندگی با فعالیت بدنی منجر به بهبود عملکرد مغز شده و اغلب باعث بهبود ارتباطات اجتماعی درسالمندان می شود. فعال بودن  وتحرک داشتن منجر به طولانی شدن زمان عدم وابستگی سالمندان  میشود وهمچنین به کاهش حوادث ناشی از افتادن درسالمندان کم شود.بنابراین از نظر اقتصادی فعالیت بدنی سالمندان بسیار سودمند می باشد .هزینه های درمانی در سالمندانی که فعالیت بدنی دارند به مراتب کمتر می باشد .

سیاستها و برنامه ها باید مردم کم تحرک را تشویق کنند که با بالا رفتن سن فعالیت بدنی داشته باشند و فرصتهای لازم را نیز در اختیارشان قرار دهند. همچنین بسیار مهم است که محلهای سالمی برای پیاده روی سالمندان در نظر گرفته شود و حمایت فرهنگی از اجتماعات فعال مناسبی که فعالیت بدنی را تشویق نموده و توسط افراد سالمند سازمان دهی شود.

انجام هر کاری از بی کاری بهتر است و برنامه های باز توانی که به افراد سالمند کمک می کند که مشکلات حرکتی  خود را بهبود بخشند هم موثر و هم هزینه اثر بخشی دارد.در جوامع کمتر توسعه یافته برعکس می باشد. در این کشورها افراد در کارهای سنگین بدنی درگیر می شوند که سیر بروزناتوانی ها را سریع تر می کند «منجر به صدمات و بدتر شدن عواقب آنها بخصوص با بالا رفتن سن می شود که امکان دارد مسئولیتهای مراقبتی از بیماران در حال مرگ باشد .

ارتقای سلامت در این مناطق باید بر رفع وظایف سخت و دائمی و تعدیل در حرکات بدنی غیر سالم در محیط کار باشد که منجر به کاهش صدمات و درد میگردد . افراد سالمندی که در گیر کارهای سنگین می باشند نیازمند تفریح و استراحت کافی می باشند.

مصرف غذاهای سالم

    مسائل غذا و امنیت غذایی در همه سنین شامل کم خوری و پر خوری است . در سالمندان امکان دارد سوء تغذیه به دلیل محدودیت دسترسی به غذا ،مشکلات اقتصادی و اجتماعی،عدم آگاهی در مورد تغذیه صحیح ،انتخاب غذایی نامناسب مانند مصرف غذاهای چرب، بیماریها و درمانهای دارویی ، نبودن دندان، تنهایی ،مسائل شناختی و ناتواناییهای بدنی که توانایی فرد را در خرید و تهیه غذا مختل میکند،مشکلات اورژانسی و نقص فعالیت بدنی باشد .

افزایش مصرف انرژی احتمال چاقی «بیماریهای مزمن و ناتوانی را با بالا رفتن سن بیشترمیکند  .رژیم غذایی با چربی و نمک بالا «میوه و سبزی کم و مقادیر ناکافی فیبرو ویتامین  در غذا همراه با زندگی کم تحرک فاکتورهای خطر برای بیماریهایی مانند دیابت ،بیماریهای قلبی  عروقی ،افزایش فشار خون،چاقی و … میباشد.

کمبود کلسیم و ویتامین D  منجر به کاهش تراکم استخوانها در افراد سالمند شده و در نتیجه منجر به درد ،شکستگیهای استخوانی پر هزینه و ناتوان کننده مخصوصا در زنان سالمند می شود. اما با مصرف کلسیم و ویتامین D کافی  می توان این مشکل را کم کرد .  رژیم غذایی عمل مهم تعیین کننده در نسبت بالایی از سرطانها بویژه معده و روده و رحم کیسه صفرا و کبد درسالمندان می باشد.

سلامت دهانی در سالمندان

     بهداشت نامناسب و مراقبت نامناسب از دهان و دندانها ، بیماریهای دهانی ،از دست دادن دندانها و سرطان های دهان در سالمندان منجر به مشکلات دیگر در اعضای  دیگر بدن میشود.این مسئله منجر به بار مالی بر فرد و جامعه می شود و اعتماد به نفس و کیفیت زندگی سالمند را کاهش می دهد.

الکل

    در حینی که تمایل افراد سالمند به الکل با بالا رفتن سن کم می شود «تغییرات متابویسم در آنها منجر به بیشترشدن حساسیت آنها به بیماریهای  وابسته به الکل مانند سوء تغذیه و بیماریهای کبد، معده و پانکراس می شود .

همچنین سالمندانی که مستعد صدمات و سقوط ناشی از مصرف الکل هستند،کما اینکه مضرات مصرف توام داروها و الکل نیز بیشتر دیده می شود.سرویسهای درمانی مشکلات الکل باید در دسترس افراد سالمند همانند افراد جوان قرار گیرد.

درمانهای داروئی

    به دلیل اینکه بسیاری از سالمندان در گیر بیماریهای مزمن هستند لذا مسلما نسبت به افراد جوان داروهای بیشتری را مصرف می کنند.در اغلب جوامع افراد سالمند با درامد پایین یا اصلادسترسی به خدمات بیمه ای نداشته و یا این دسترسی بسیار کم است .به همین دلیل یا بدون دارو مانده و یا قسمت زیادی از درآمد خود را صرف هزینه دارو می کنند .

در عوض بسیاری از افراد سالمند( بخصوص زنان با استطاعت مالی و یا تحت پوشش بیمه) بیش از حد مورد نیاز دارو تجویز می شود. عوارض جانبی وابسته به دارو و سقوط ناشی از آن (بخصوص در مصرف داروهای  خواب آور و آرام بخش ) علت اساسی مضرات و هزینه های قابل پیشگیری پذیرش در بیمارستانها می باشد .

عوارض ناشی از خدمات درمانی وپزشکی

    مشکلات بهداشتی ناشی از درمانها و تشخیصها به وسیله مصرف داروها در سنین سالمندی بعلت تداخل داروهای مصرفی ، مقادیر ناکافی دارو وعوارض غیر قابل پیش بینی با مکانیسمهای ناشناخته شایع می باشد .با پیشرفتهای بسیاری از درمانهایی اخیر « نیاز بیشتری به استقرار سیستمی در جهت پیشگیری از عوارض جانبی داروها و افزایش اطلاعات عامه مردم ومتخصصین بهداشتی در خصوص هر دو« فواید و مضرات در مانهای مدرن مشاهده می شود.

پیروی از دستورات

     دسترسی به درمانهای مورد لزوم به خودی خود« بجز با پیروی از درمانهای طولانی مدت برای بیماریهای مزمن وابسته به سن کافی نیست. پیروی از دستورات شامل عادت کردن و نگهداری طیف وسیعی از رفتارها (مانند رژیم غذایی مناسب «فعالیت بدنی و عدم استعمال دخانیات )  و درمانهایی که توسط پزشک توصیه شده است.

در کشورهای توسعه یافته پیروی از درمانهای طولانی مدت ۵۰% تخمین زده می شود .در کشورهای در حال توسعه از این هم کمتر است.چنین پیروی بشدت اثر بخشی درمانها را تهدید کرده و کیفیت زندگی را بدتر نموده و به سرویسهای بهداشتی بار مالی وارد می کند .

دستیابی به اهداف بهداشتی فقط زمانی با داده های درمانی قابل پیش بینی می باشد که اطلاعات میزان پیروی از دستورات پزشکی در اختیار متخصصین بهداشتی و برنامه ریزان قرار داشته باشد .بدون سیستمی که نشان دهنده میزان پیروی باشد پیشرفت در تکنیکهای بیو مدیکال امکان پذیر نیست.