پارسیان مهرپرور | پرستار سالمند و کودک

تنگی کانال نخاع در سالمندان : شناخت علائم + راه های درمان آن

 تنگی کانال نخاع در سالمندان

در این مقاله از مرکز پارسیان مهرپرور به بررسی تنگی کانال نخاع در سالمندان، شناخت علائم و راه‌های درمان آن می‌پردازیم. ستون فقرات به دلیل حساسیت و هم چنین آسیب پذیری بالایی که دارد ممکن است صدمه ببیند. یکی از عوارض قوسی زیاد کمتر ایجاد عارضه تنگی کانال نخاعی است که باعث فشار به کمر می‌شود. تنگی کانال نخاعی یکی از بیماری‌های شایعه در بین افراد سالمند است که به دلیل کمر درد و فشار مهره‌های دیسک ایجاد می‌شود.

عناوینی که در این مقاله به بررسی آنها می‌پردازیم:

تنگی کانال نخاعی

به وضعیتی می‌گویند که در آن، اعصابی که از قسمت پایین کمر به سمت پا کشیده می‌شود تحت فشار قرار می‌گیرد. تنگی کانال نخاعی معمولاً به آرامی و طی چندین سال رخ می‌دهد. با افزایش سن، دیسک های شما حالت نرم و اسفنجی خود را از دست می‌دهند و با گذشت زمان خشک می‌شوند. خار استخوان و ضخیم شدن رباط ها نیز می‌توانند باعث تنگی کانال نخاع در سالمندان شوند.

تاثیر دیسک کمر بر کانال نخاع

هنگامی که دیسک کمر به صورت ناگهانی در اثر انجام فعالیت‌های نادرست از محل اصلی خود بیرون می‌زند، عارضه تنگی کانال نخاع را در طولانی مدت را ایجاد می‌کند. برخی از عارضه‌های تنگی کانال در اثر مسائل ژنتیکی می‌باشد، سابقه خانوادگی و مسائل ژنتیکی باعث ایجاد تنگی کانال می‌شود و قوس بیش از حد کمر را ایجاد می‌کند.

فعالیت‌های سرپایی یکی از عوامل بروز تنگی کانال نخاع در سالمندان

ایستادن بیش از حد و فعالیت‌های سرپایی باعث کمر درد و عارضه تنگی کانال نخاعی می‌شود. دیسک کمر به کانال‌های نخاعی فشار می‌آورد و باعث زخمی شدن رباط‌‌های داخل کانال می‌شود و این امر بیشتر به دلیل فشارهای مهره‌های کمر پدید می‌آید. تنگی کانال باعث می‌شود که سالمند بیمار پس از حدود ۱۰ دقیقه پیاده‌روی درد شدیدی در پشت زانو، قوزک پا و باسن احساس کند البته میزان درد به حدی است که بیمار مجبور به نشستن می‌شود.

تنگی کانال نخاع در سالمندان|مرکز پرستار سالمند مهرپرور

علائم تنگی کانال نخاعی در سالمندان

این علائم در افراد و سنین مختلف، متفاوت می باشد که می‌تواند به موارد زیر اشاره کرد:

نکته: درد ممکن است با خم شدن به جلو، نشستن یا دراز کشیدن بهبود پیدا کند.

علائم تنگی نخاع در گردن

علائم تنگی نخاع در گردن هم بیشتر در سالمندان رایج است که به شرح زیر می‌باشد:

درمان تنگی کانال نخاع در سالمندان

رویکرد محافظه کارانه به درمان باید اولین اقدام در درمان تنگی نخاعی در سالمندان باشد، که در ادامه به صورت موردی به آن می‌پردازیم:

1) فیزیوتراپی و انجام ورزش‌های قدرتی

مبتلایان به تنگی کانال نخاعی معمولاً قادر به دوچرخه سواری (مخصوصاً دوچرخه سواری ثابت) می‌باشند. این روش‌های درمانی مرسوم باید حداقل به مدت 8 الی 12 هفته ادامه پیدا کند.

نکته:تکرار انجام حرکات توصیه شده توسط پزشک با کمک پرستار سالمند درمنزل در مراحل ابتدایی می‌تواند سودمند باشد ولی اگر بیماری در مرحله حادی قرار گرفته باشد این عارضه به وسیله عمل جراحی قابل انجام می‌باشد.

2) درمان دارویی

در صورتی که درمان‌های فوق جوابگو نبود یا پاسخ دهی کمی داشت، درمان با تزریق استروئید اپیدورال می‌تواند صورت گیرد. در صورتی که انجام این تزریق باعث کاهش چشمگیر میزان درد بیمار گردد، می‌توان علائم بیمار را با اعمال تغییر در میزان فعالیت ها، مصرف دارو‌هایی ضد التهاب و برنامه ی روزانه ی تمرینات کششی کنترل نماییم.

3) درمان با جراحی

درمان با عمل جراحی تنها زمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد که درمان تنگی کانال نخاع در سالمندان در تمامی روش‌های مرسوم ذکر شده کارساز نبوده و سطح سلامت عمومی فرد اجازه ی انجام چنین عملی را می‌دهد. در موارد نادر، که علائم مشکلات نخاعی یا کاهش کنترل ادرار بیمار به سرعت رو به وخامت است، فرد به صورت اورژانسی باید در بیمارستان بستری شده تا عمل جراحی درمان تنگی کانال نخاعی روی وی صورت گیرد که به دو نوع تقسیم می‌شود:

  1. جراحی‌های تهاجمی قدیمی (مثل لامینوتومی، لامینکتومی، فیستکتومی جزئی داخلی و فورامینوتومی)
  2. گزینه‌های نوین تر جراحی کم تهاجمی

نکته: با توجه به شرایط هر بیمار، هر نوع عمل جراحی درمانی می‌تواند برای گروهی از بیماران مناسب تر باشد.

خلاصه مطلب

تنگی کانال نخاعی به وضعیتی می‌گویند که در آن، اعصابی که از قسمت پایین کمر به سمت پا کشیده می‌شود، تحت فشار قرار می‌گیرد. ایستادن بیش از حد و فعالیت‌های سرپایی باعث کمر درد و این عارضه می‌شود. تنگی کانال باعث می‌شود که سالمند بیمار پس از حدود ۱۰ دقیقه پیاده‌روی درد شدیدی در پشت زانو، قوزک پا و باسن احساس کند البته میزان درد به حدی است که بیمار مجبور به نشستن می‌شود. با توجه به شرایط هر بیمار، هر نوع عمل جراحی درمانی می‌تواند برای گروهی از بیماران مناسب تر باشد.

خروج از نسخه موبایل