برقراری ارتباط با نوزاد | 5 روش ارتباط عاطفی نوزاد با والدین

اصول ارتباط با نوزاد

برقراری ارتباط با نوزاد نیاز به زمان دارد، اینکه بتوانید زبان نوزاد را بفهمید و بدانید چه چیزی از شما می خواهد، کار زیاد سختی نیست. همواره برقراری رابطه عاطفی بین مادر و نوزاد و یا نوزاد و پرستارش پیشنهاد شده است؛ اما برای مادری که اولین کودکش می باشد چگونه قادر است تا با نوزاد تازه متولد شده خود ارتباط عاطفی مناسبی برقرار کند؟ در این مقاله از سایت مرکز پارسیان مهرپرور به بررسی بهترین روش های برقراری ارتباط با نوزادان می پردازیم.

اهمیت ارتباط با نوزاد با والدین و پرستار

پیوند و ارتباط بین مادر و نوزاد فوق العاده عمیق و بادوام است. این ارتباط در چند سال اولیه زندگی نوزاد توسعه پیدا می کند. شکل گیری صحیح این پیوند رابطه منحصر به فردی بین نوزاد و مادر ایجاد می کند و باعث رشد بهتر نوزادتان خواهد شد. این ارتباط به والدین انگیزه می دهد توجه بیشتری به نیازهای نوزادان نشان دهند. والدین از بدو تولد با توچه کردن به تفاوت گریه نوزاد هنگام شیردهی یا تعویض پوشک در حقیقت اولین گام های ارتباط گیری با نوزاد را آغاز می کنند.

فوائد برقراری ارتباط با نوزاد

• تعادل عاطفی خود را حفظ كند.
• از بودن در کنار دیگران لذت ببرد.
• روابط صمیمی و مثمر ثمر برقرار کند.
• از حالت افسردگی و غم و غصه بیرون بیاید.
• اعتماد به نفس و احساس خوبی نسبت به خود داشته باشد.
• احساسات خود را با دیگران قسمت کند و به دنبال جلب حمایت آن‌ها باشد.

مدت زمان مورد نیاز برقراری ارتباط با نوزاد با اطرافیان

از جمله بهترین روشهای ارتباط برقرار کردن مادر و نوزاد نزدیکی جسمانی و فیزیکی و تماس پوست می باشد که سبب احساس آرامش و سلامت نوزاد و مادر می شود. ارتباط درست بین مادر و نوزاد نیاز به شکل گیری دارد و تجربه ای بسیار دلچسب می باشد در این نوع تجربیات ، مادر و نوزاد فرا می گیرند که به همدیگر علاقه پیدا کنند . امکان دارد این ارتباط به محض اینکه نوزاد چشمان خود را برای نخستین بار باز می کند بین مادر و نوزاد شکل بگیرد و یا امکان دارد ماه ها طول بکشد تا ارتباط عاطفی شکل بگیرد. نزدیکی بدن مادر، شنیدن صدای مادر ، نگریستن به چشمهای مادر و طعم نخستین شیر مادر را تجربه خواهد کرد؛ تمام این چیزها سبب احساس آرامش و امنیت در نوزاد خواهد شد.

5 روش کاربردی برقراری ارتباط با نوزاد

بیشتر نوزادان خصوصیات و رفتارهای مشترک بسیار زیادی دارند، در عین حال که تفاوت های بسیاری نیز بین آنها وجود دارد. نوزاد شما از لحاظ ژنتیکی یک انسان منحصر به فرد محسوب میشود که تجربیات ویژه و خاصی در دوره داخل رحمی ، در طی تولد و در چند ماه اول زندگی دارد. تمام این تجربیات در شکل گیری شخصیت و چگونگی پاسخ نوزاد به دنیای اطراف و به شما نقش دارند.

1- آشنایی با زبان بدن کودک

نوزادان راههای منحصر به فردی برای برقراری ارتباط و بیان خواسته هایشان دارند. با نگاه کردن به اشاره های نوزاد و شنیدن گریه هایش، به زودی بهترین راه برقراری ارتباط با نوزاد را می آموزید. به مثال های زیر توجه کنید.

• نق زدن و مکیدن انگشت معمولا نشان از گرسنگی نوزاد است.
• صدای گریه های نوزاد هنگام نیاز به تعویض پوشک ، خستگی یا گرسنگی متفاوت است.

2 – جلب اعتماد کودک

نوزادان به عشق و حمایت شما نیاز دارند و در واقع به آن وابسته هستند. رفع نیازهای نوزاد با عشق سبب احساس امنیت به او و در نهایت جلب اعتماد او میشود. حس عمیق امنیت  به رشد کودک در محیط امن کمک می کند.

3 – داشتن تعامل با نوزاد

برای برقراری ارتباط با نوزاد، نوازش کردن، آرامش جسمی، خندیدن و بازی کردن را فراموش نکنید. این موضوعات به سلامت جسمی ، ذهنی، اجتماعی و احساسی نوزادان کمک می کند.

4- لمس نوزاد توسط مادر یا پرستار نوزاد

• برقراری ارتباط جسمی و تماس پوست مادر و نوزاد
• ماساژ نوزادتان باعث ایجاد حس آرامش و لذت در وی می شود.
• حفظ  آرامش خودتان برای حفاظت از کودکتان بسیار ضروری است.
• خواندن داستان در حمام یا قبل از خواب برای برقراری ارتباط با جنین
• همواره مکانی آرام هنگام شیردهی به نوزاد انتخاب کنید تا بتوانید هنگام شیردهی به چشمان او خیره شوید.

5- ارتباط کلامی با نوزاد

نوزاد از شنیدن حرف های مادر و پرستار نوزاد لذت می برد و حتی سرخود را به طرف صدای مادر می چرخاند و با خندیدن و دست و پا زدن به مادر و پرستار نوزاد پاسخ می دهد. نوع مکامله اهمیت ندارد و این در واقع توجه مادر به نوزاد است که او را خوشحال می کند. زمانی که مادر با نوزاد صحبت  می کند بهتر است به او نگاه کند. ارتباط چشمی اهمیت زیادی دارد و به تقویت درک متقابل مادر و نوزاد از یکدیگر و ایجاد مهارت های اجتماعی نوزاد کمک می کند. امکان دارد روند شکل گیری پیوند عاطفی بین مادر و نوزاد و یا پرستار نوزاد  هفته ها یا حتی ماهها زمان ببرد، اگر مادر زایمان سختی داشته باشد و یا نوزاد، نیاز به مراقبت های ویژه داشته باشد.

خلاصه مطلب برقراری ارتباط با نوزاد

در عین حال که محیط اثر عمده ای بر تکامل ساختار شخصیتی کودک دارد، بنابر برخی تحقیقات، ساختمان مغز مسئول بسیاری از تفاوت های تکاملی و شخصیتی بین پسر و دختراست. برای مثال، نیمکره راست مغز که مسئول کنترل فعالیت های فیزیکی است در پسرها رشد بیشتری یافته، در حالی که تکامل زودتر نیمکره چپ در دخترها به این معناست که فعالیت های حرکتی ظریف و دقیق و مهارت های سخن گفتن در دختران زودتر از پسران شکل می گیرد.اما به یاد داشته باشید که عوامل بیولوژیک هرگز نباید به عنوان عاملی محدود کننده در تکامل توانایی های فرزند شما محسوب شوند . کودکان موجوداتی منحصر به فردند و ظرفیت آنها برای آموختن بسیار قوی تر و بیشتر از هر عامل بیولوژیکی عمل می کند .