مراقبت از کودک درمنزل و تقویت اعتماد به نفس در کودک

مراقبت از کودک درمنزل و  تقویت اعتماد به نفس در کودک

در این مقاله سعی داریم به مراقبت از کودک در منزل و تقویت اعتماد به نفس در کودک و ده روش موثر جهت افزایش اعتماد به نفس در کودک ارائه دهیم که توسط والدین پا بوسیله پرستار کودک در حین مراقبت از کودک در منزل  قابل انجام می باشد .

ایجاد اعتماد به نفس در کودک ممکن است دشوار به نظر برسد. اما احساس ارزش فردی پایه‌های آینده‌ی فرزندتان را پی می‌ریزد، زمانی که باید چیزهای تازه را به تنهایی تجربه کند. اعتماد به نفس نتیجه‌ی احساس تعلق است، باور به این که می‌توانیم، و دانستن این که همکاری‌هایمان را ارزش می‌نهند و قدر می‌دانند.
همان طور که هر پدر یا مادری می‌داند، اعتماد به نفس تجربه‌ای گذرا است. گاهی احساس خوبی درباره خودمان داریم و گاهی نداریم. چیزی که واقعا می‌خواهیم به کودکانمان یاد بدهیم مهارت‌های زندگی مثل انعطاف پذیری می باشد.

هدف شما در مقام والد یا پرستار کودک، اطمینان خاطر از این است که کودک غرور و احترام به خود را در درون خود  و همین طور ایمان به توانایی‌ خود در مقابله با چالش های زندگی را رشد داده است. در اینجا ده راهکار ساده که به شما در تقویت اعتماد به نفس کودک کمک می‌کند آورده می‌شود:

۱- به کودک بی قید و شرط عشق بورزید

اعتماد به نفس کودک وقتی شکوفا می‌شود که نوعی علاقه بی قید و شرط را ببیند، عشقی که می‌گوید «دوستت دارم، هرکه باشی و هرچه انجام بدهی». وقتی کودکتان را صرف نظر از توانایی های کودک ، مشکلاتش، اخلاقش، یا قدرتش می‌پذیرید، به او بیشترین کمک را می‌کنید. بنابراین، او را در عشق خود غرق کنید. او را تا می‌توانید بغل کنید، ببوسید و به پشتش بزنید و فراموش نکنید به او بگویید که چقدر دوستش دارید. وقتی مجبورید در موردی به او تذکر بدهید ، به او بفهمانید تذکر شما در مورد  رفتارش  است و نه خودش . مثلا، به جای این که بگویید «خیلی پسر شیطونی هستی. چرا درست نمی‌شی؟ بهتر است به او بگویید، «لطفا تو خونه فوتبال بازی نکن. فوتبال بازی بیرون از خونه است».

۲- توجه کنید

والدین یا پرستار کودک باید وقتی را برای توجه کامل به کودک خود کنار بگذارند. این بسیار به احساس اعتماد به نفس کودک شما کمک می کند چون به او این پیغام را می‌دهد که شما فکر می‌کنید او مهم و ارزشمند است. حتما نباید وقت زیادی بگذارید؛ همین  چند لحظه‌  که وقتی می‌خواهد با شما حرف بزند، دست از سرکشی به صندوق پست می‌کشید یا تلویزیون را خاموش می‌کنید تا جواب سوالش را بدهید. با او ارتباط چشمی برقرار کنید تا معلوم باشد که واقعا دارید به چیزی که  به شما می‌گوید گوش می‌دهید. اگر وقتتان کم است، بدون نادیده گرفتن نیازهایش این نکته را به او بگویید. بگویید «خب همه اتفاقهای تمرین فوتبال را برام تعریف کن، بعد که تموم شد باید برم شام درست کنم».

۳- محدودیت‌ها را یادش بدهید

چند قانون منطقی برای کودک خود وضع کنید. مثلا، اگر به او می‌گویید که موقع دوچرخه سواری در خیابان باید کلاه  سرش بگذارد، اجازه ندهید بدون کلاهش به خانه دوستش برود. اگر بداند که بعضی قوانین خانوادگی نقشِ روی سنگ شده اند، احساس امنیت بیشتری می‌کند و به زودی بر طبق انتظارات شما زندگی می کند . فقط بکوشید واضح و باثبات باشید و نشان دهید که به او اعتماد دارید و از او انتظار دارید که همیشه کار درست را انجام بدهد.

پرستاری از کودک و افزایش اعتماد به نفس

۴- از ریسک کردن‌های سالم استقبال کنید

کودکتان را به کشف چیزی تازه، مثل خوردن غذایی متفاوت، یافتن دوستان تازه، یا اسکیت سواری تشویق کنید. با این که همیشه احتمال شکست وجود دارد اما باید بداند بدون ریسک کردن موفقیت هم به دست نمی آید. پس به کودک خود اجازه‌ی تجربه‌های کم خطر را بدهید و در مقابل تقاضاهای او در دخالت خود مقاومت کنید. مثلا سعی نکنید به محض این که از خواندن کلمه‌ای دشوار احساس یاس کرد، او را «نجات» دهید و یا به او کمک کنید . پریدن وسط کار او و گفتن این که «خودم می‌کنم» او را وابسته بار می‌آورد و اعتماد به نفس ِ او را کم می‌کند. شما با برقراری تعادل در نیاز به حمایت از او و نیاز او به تجربه کردن کارهای تازه اعتماد به نفس  را در کودک شکل خواهید داد.

۵-اجازه بدهید اشتباه کند

البته یک جنبه حق انتخاب دادن و خطر پذیری این است که کودکتان در معرض اشتباه قرار می‌گیرد. اینها درسهای باارزشی برای اعتماد به نفس کودک هستند . بنابراین اگر کودک با وقت تلف کردن در اتاق خوابش از اتوبوس مدرسه جا مانده است، او را تشویق کنید که بیندیشد دفعه بعد چطور رفتار کند بهتر است. به این ترتیب اعتماد به نفسش صدمه نمی‌بیند و خواهد فهمید که گاهی می‌شود اشتباه کرد. حتی اگر خودتان اشتباه کردید، به آن اعتراف کنید ، پذیرش و اصلاح اشتباهات پیغام قدرتمندی به فرزندتان می‌رساند و پذیرش مشکلات را برای کودک آسان‌تر خواهدکرد .

۶- از اتفاقات مثبت تجلیل کنید

همه تشویق پذیر هستند، بنابراین سعی کنید به عنوان والدین یا پرستار کودک کارهای خوبی را که کودکتان در روز انجام می‌دهد با صدای بلند اعلام کنید. مثلا به پدرش بگویید « امروز همه تکالیفش را سریع انجام داد». با این کار او در معرض  تحسین خود و پاسخ دلگرم کننده‌ی پدرش قرار می گیرد. واضح و مشخص بیان کنید. به جای این که بگویید « خوب بود» بگویید «ممنون که میز شام را چیدی». این درکِ انجام کار و ارزش فردی را در کودک بالا می‌برد و به او اجازه می‌دهد دقیقا بداند چه کاری را درست انجام داده است.

۷- خوب گوش کنید

اگر کودک نیاز به حرف زدن دارد، بایستید و به چیزی که برای گفتن دارد خوب گوش دهید. کودک نیاز دارد احساس کند که افکارش، احساساتش، خواسته‌ها و نظراتش مهم هستند. به او کمک کنید با نام گذاشتن روی احساساتش با آنها راحت کنار بیاید. بگویید «می‌فهمم که ناراحتی چون نمی‌توانی به آن مهمانی بروی». با پذیرفتن احساساتش بدون قضاوت درباره آنها، به احساسات او اعتبار خواهید بخشید و نشان می‌دهید که برای چیزی که می‌خواهد بگوید ارزش قائل هستید . اگرشما نیز احساسات خودتان را با او سهیم شوید مثلا اگر بگویید:«من نگران مامان بزرگم. خیلی مریضه»، او هم در بیان احساسات خودش اعتماد به نفس پیدا خواهد کرد.

۸- از مقایسه اجتناب کنید

نظراتی مثل «چرا سعی نمی‌کنی مثل برادرت باشی؟» یا «چرا مثل دوستت مودب نیستی؟» فقط کودک را به یاد مشکلاتش می‌اندازد و  در او احساس خجالت، حسادت و رقابت را تشدید خواهد.

نکته : حتی مقایسه‌های مثبت مثل «تو بهترین بازیکنی» هم به طور بالقوه مخرب اند چون چون کودک به سختی می تواند همیشه بر طبق این تصویر خود را بسازد. اگر بگذارید کودک بداند که او را به خاطر منحصر به فرد بودنش تحسین می‌کنید، او هم ارزش بیشتری برای خودش قایل خواهد شد.

۹- احساس همدردی کنید

اگر کودک خودش را به شکلی ناخوشایند با خواهر برادرها یا همسالانش مقایسه می‌کندمثلا می گوید: «چرا نمی تونم مثل دوستم توپ پرت کنم» ، با او همدردی کنید و بعد روی یکی از توانایی‌هایش تاکید کنید. مثلا بگویید، «آره راست می‌گی. دوستت توپ پرت کن ِ خوبیه. در عوض تو هم خیلی تند می‌دوی». این به کودکتان کمک می‌کند متوجه شود که همه ما  نقاط قوت و ضعفی داریم و لازم نیست که حتما بی عیب باشیم تا احساس خوبی درباره خودمان داشته باشیم.

۱۰- تشویق کنید

هر کودکی نیاز به شکلی از حمایت از جانب والدینش دارد که پیغام می‌دهند «ما به تو ایمان داریم. ما تلاشهایت را می‌بینیم. ادامه بده!»

 تشویق یعنی تشخیص دادن پیشرفت و نه فقط پاداش دادن به یک نتیجه. پس اگر کودک با مسئله‌ی ریاضی دست و پنجه نرم می‌کند، به جای این که بگویی «نه اینطوری نیست. بگذار برات حلش کنم»، بگویید «خیلی داری تلاش می‌کنی. تقریبا به جواب رسیدی»

بین تحسین و تشویق تفاوت هست. تحسین پاداش به انجام کار است، در حالی که تشویق پاداش به فرد است («تو تونستی» به جای «من به تو افتخار می‌کنم»). تحسین ممکن است به کودک بفهماند که تنها وقتی «خوب» است که کاری را درست انجام داده باشد. از سوی دیگر، تشویق به رسمیت شناختن تلاش است.

 گفتنِ «خب بهم بگو بازی چطور بود. دیدمت چطور حمله می‌کردی» بهتر  از گفتن «تو بهترین بازیکن تیمی» عمل می‌کند.

تحسین بیش از اندازه ، اعتماد به نفس را خدشه دار می‌کند چون فشاری برای انجام کار و نیاز مداومی به تایید دیگران ایجاد می‌کند. بنابراین تحسین را کناری بگذارید و آزادانه او را تشویق کنید؛ این به کودکتان کمک می‌کند تا با احساس خوبی نسبت به خود رشد پیدا کند.

کلام آخر : ممنوعیت ها !

روش های افزایش اعتماد به نفس در کودک زمانی مفید می باشند که یادمان باشد برخی کارها برای والدین ممنوع می باشد.

اگر شما واقعا می خواهید که فرزندتان از عزت نفس بالا و اعتماد به نفس بالا برخوردار باشد حتما باید برخی  کارها را برای خود ممنوع  کنید مثل :

• سرکوفت زدن به کودک

• مقایسه کردن کودک با سایر کودکان

• تنبیه کردن جسمی و روحی

• سرزنش کودک

• تحقیر کودک

• فحش و ناسزا دادن

• پرهیز از دادن هرگونه القاب و صفات ناپسند به کودک مانند : بی عرضه ، دست و پا چلفتی ، خنگ ، چلمن ، احمق و …