ماهیت ترس در کودک را بشناسیم ؟
ترس به معنای نگرانی نسبت به چیزهای ناخوشایندی است که ممکن است رخ بدهند.کودک به دلیل تجربه های مختلفی که دارد نسبت به وقایع واکنش های مختلفی نشان می دهد، لذا ممکن است کودک از چیز هایی بترسد که دیگران از آنها نمی ترسند.
کودک باید مورد تشویق قرار بگیرد تا از عهده ی ترس هایی که با فعالیت های روزانه اش در ارتباط است و مانع انجام کاری که برایش لذت بخش است می شود، بر آید.
ترس در بدن سبب تغییراتی مانند افزایش ضربان قلب ، تنفس تند ، عرق کردن و لرزیدن میشود . کودک وقتی از چیزی می ترسد ممکن است جیغ بکشد ، گریه کند یا برای آرام شدن به والدینش پناه ببرد. کودک با کمک والدین یا پرستار کودک می تواند نحوه مقابله با ترس را بیاموزد.
کودک که بزرگتر می شود ، درگیر ترس های اجتماعی میشود همانند : ترس از مورد انتقاد واقع شدن ،خجالت کشیدن ، شرمندگی و طرد شدن از جانب دیگران شایع تر می شود در مقابل ترس از آسیب های جسمی کم میشود. ترس از آب عمیق ، جریان برق و سگ های درنده ترس هایی معقول هستند که کمک می کند تا کودک سالم بماند.
زمانی که ترس به قدری شدت بگیرد که میزان آن از میزان واقعی خطر بیشتر شود به طوری که در فعالیت های طبیعی کودک اختلال ایجاد کند هراس نامیده می شود. در این شرایط باید از متخصصین کمک گرفت.
دلیل ترس در کودک چه می باشد؟
ترس در بعضی کودکان بیشتر است . بعضی ترس ها در اثر تجربیات در کودک ایجاد می شود ، مثلاً زمانی که کودک از مدرسه به منزل بر می گردد با سگی مواجه گردد که به او نزدیک شود و بلند پارس کند ، این صدای بلند ناگهانی ممکن است باعث ایجاد ترس کودک از سگ شود .
او ممکن است بعداً از چیزهای دیگری که با آن سگ مرتبط باشد مثل سگ های بزرگ و یا پیاده از مدرسه به منزل برگشتن نیز بترسد.
گاهی ممکن است دامنه ی این ترس وسیعتر شود و تمام سگ ها حتی با اندازه های بسیار کوچک تر را هم در بر بگیرد. اگر کودک از روبرو شدن با آنچه که می ترسد اجتناب کند ترس در او ادامه می یابد.
گاهی ترس می تواند حاصل مشاهده تجربیات بد دیگران باشد ، مثلاً اگر کودک ببیند کسی با دیدن عنکبوت یا سوسک جیغ می زند ، ممکن است در او نیز ترس از این حشره شکل بگیرد. بسیاری از کودکان از همان چیزهایی می ترسند که والدینشان نیز هراس دارند.
گاهی زمینه ترس در کودک تشویق تصادفی می باشد ، مثلاً اگر کودک وقتی قرار است به اتاقی تاریک برود بترسد و این سبب همراهی والدینش با او شود ، چراغ را برای کودک روشن کنند یا بخواهند به کودک اطمینان زیادی نشان دهند در این حالت ترس کودک با توجه به روشن کردن چراغ تشویق شده است ، احتمال این وجود دارد که ترس در کودک دوام پیدا کند.
ترس های شایع در کودک ؟
ترس های شایع کودک ۶ تا ۱۱ ساله عبارتند از :
– گم شدن در جاهای ناشناس
– تنها ماندن
– تاریکی
– رعد و برق
– جدا شدن از والدین
– دعوا
– دزد
– سقوط از بلندی
– داستان های ترسناک رسانه ها
– موجودات خیالی ( مثل غول یا هیولا )
– آدم های بد
– به دفتر مدرسه فرستاده شدن
– آتش سوزی یا سوختگی
– با ماشین یا کامیون تصادف کردن
– برخی حیوانات
– اشتباه کردن ، نقص داشتن ، مورد انتقاد قرار گرفتن
– ناتوانی برای نفس کشیدن و احساس خفگی
چگونگی مقابله با ترس در کودک
۱- گفتگو با کودک
کودک را تشویق کنید تا در مورد ترس هایش صحبت کند .توجه داشته باشید که ترس های کودک ممکن است برای شما غیر واقعی باشد اما برای کودک کاملا اهمیت دارد . بگذارید کودک بداند که شما ترس های او را فهمیده اید .
کودک باید بداند که هر کسی ممکن است گاهی بترسد . در مورد موقعیت هایی که کودک ترسیده است با او صحبت کنید و به او بگویید که شما چگونه با ترس خود مقابله کردید. سعی کنید در مورد ترسی که شبیه ترس کودک و نحوه مقابله شما با آن با کودک صحبت کنید.
۲- الگوی خوبی برای کودک باشید
سعی کنید شما هم بر ترس هایتان غلبه کنید به ویژه در حضور کودک اگر با چیزی روبرو شدید که سبب ترس شما شد ، ترس خود را نشان ندهید .
۳- آموزش روش های مقابله با ترس به کودک
با کودک در مورد روش های مواجهه باترس صحبت کنید. از کودک بخواهید روش هایی را که دوست دارد و فکر می کند برایش مفید است انتخاب کند و قبل از مواجهه با موقعیت هایی که از آن ها می ترسد ، آنها را تمرین کند .
مقابله با ترس در کودکان – مراقبت از کودک
توصیه های مناسب جهت مواجهه با ترس در کودک :
– نفس عمیق :
به کودک آموزش دهید چند نفس آرام و عمیق بکشد ، مثل اینکه بادکنکی را می خواهد در شکمش پر کند.
– آرامش :
برای حفظ آرامش کودک می تواند یاد بگیرد خودش را مثل یک عروسک پارچه ای شل کند ، تا تمام عضلاتش شل شود و در حالت استراحت قرار بگیرد.
– تصور :
فکر کردن به خاطرات خوش یا وقایع هیجان انگیز می تواند ذهن کودک را از تفکرات ترسناک منحرف کند، مثل فکر کردن به یک صحنه آرام ، یا تعطیلی دوست داشتنی که در آن احساس امنیت و نشاط کند.
– خود القایی :
جملات خوب به خودش بگوید مثل این فقط یک ملخ است و نمی تواند به من آسیبی برساند ” یا جمله ” من رئیس بدنم هستم . به بدنم دستور می دهم که آرام و خونسرد باش . “
به تدریج کودک را با عوامل ایجاد کننده ترس آشنا کنید.
قسمتی از پروسه آموختن رو یارویی با عوامل ایجاد کننده ترس است به کودک بیاموزید که از روش های مواجهه با ترس برای رو یا رویی با ترس هایش استفاده کند . مثلاً اگر کودکتان از گربه می ترسد اول با هم به تصاویر گربه نگاه کنید و مطالبی راجع به گربه بخوانید . سپس به دیدن کسی بروید که گربه کوچک و مهربانی دارد و کودکتان را تشویق کنید آن را نوازش کند.
در مراحل بعد به تدریج این میزان حمایت از کودک در هنگام رویارویی با ترس هایش را کاهش دهید. اگر کودک اولین بار است که با یک گربه کوچک روبرو می شود ممکن است خودش را پنهان کند.
مرحله بعد تشویق کودک است برای اینکه همراه شما به گربه نزدیک شود در انتها فقط دست او را بگیرید. در هر بار که به عامل ترس نزدیک تر می شوید از کودک کمی بیشتر دور شوید. هدف این است که کودک خودش با عامل ترس روبرو شود . به تدریج و هر مرتبه که کودک به عامل ترس نزدیک می شود از او بیشتر دور شوید.
– زمانی که کودک می ترسد شما آرامش خود را حفظ کنید .
اگر کودک با دیدن ، لمس کردن ، یا شنیدن چیزی که از آن می ترسد دچار وحشت می شود ، شما آرام و مطمئن باقی بمانید . زیرا اگر شما آشفته شوید یا به کودک اطمینان دهید که چیزی نیست و یا او را در آغوش بگیرید او نمی آموزد که خودش با ترسش کنار بیاید.
– کودک را به هنگام رویارویی با عامل ترس تحسین کنید
مثلاً اگر کودک قبلاً از دعوت کودک دیگر به منزلش یرای بازی امتناع میکرده اما در حال حاضر خودش آنها را دعوت می کند ، این کار کودک را تمجید کنید اما به یاد داشته باشید در حضور دیگران با نشان دادن توجه زیاد او را خجالت زده نکنید.
– کودک را برای تجربه چیزهای جدید و سعی در شاد زیستن تشویق کنید.
کودک را با موقعیت های جدید روبه رو کنید تا تجربه کند این موقعیت ها نیز می تواند امن باشد. کودک را از دیدن موقعیت های ترسناک دور نگه دارید.کودک باید بیاموزد با موقعیت هایی که برای او ترس آور است اما لازم است روبه رو شود ، مانند آمپول زدن یا رفتن به مدرسه جدید . همیشه در موارد ترس آور با کودک صادق باشید مثلاً اگر چیزی می تواند درد داشته باشد به او بگویید _ ” لاله جان آمپول کمی درد دارد ولی زود رفع می شود . “
– با کودک در مورد موقعیت های خطرناک صحبت کنید .
برخی موقعیت ها برای کودک خطر واقعی دارند : دوچرخه سواری در خیابان ، رد شدن از خیابان شلوغ ، سگ های غریبه ، آتش و یا برخورد با افراد غریبه . باید برای این موقعیت ها قوانین داشته باشید تا کودک بدانند در این موقعیت ها چه کند.
– از کودکان دیگر هم کمک بگیرید.
کودکان در جمع هم سن و سالانشان ازتجربیات یگدیگر بهتر استفاده می کنند ، مثلاً اگر کودک از مدرسه جدید هراس دارد ، بازدید از مدرسه همراه با کودکی که از دانش آموزان آن مدرسه است می تواند برایش اطمینان خاطر ایجاد کند. آن کودک می تواند در مورد مدرسه برای کودک شما توضیح دهد و کمک کند تا او احساس راحتی نماید . کودکان دیگر می توانند در مورد آموزش نحوه مدیریت آنچه که سبب ترس کودک شما بوده الگوی خوبی باشند.
– نکته زیر را به خاطر بسپارید.
زمان لازم است تا کودک بتواند بر خشم خود غلبه کند خصو صاً اگر ترس هایش مدت زیادی طول کشیده باشد. شما می توانید با آموزش دادن به کودک برای اینکه چگونه با احساس های ناخوشایند حاصل از ترس خود مواجه شود و با تشویق او برای آن که به تدریج به چیزهایی که می ترسد نزدیک شود به او کمک کنید . اگر ترس های کودک کماکان ادامه داشت و مشکل آفرین بود از متخصصین کمک بگیرید.
گام های کلیدی در خصوص نحوه مقابله با ترس در کودک
– با کودک صحبت کنید و به او بگویید که خود شما چگونه بر ترس هایتان غلبه کرده اید.
– سعی کنید در مقابل کودک ترس خود را نشان ندهید.
– روش های سازگاری را به کودک بیاموزید.
– به کودک کمک کنید کم کم با عامل ترس هایش روبرو شود.
– وقتی کودک ترسیده یا مضطرب است آرامش خود را حفظ کنید.
– کودک را برای روبرو شدن با عامل ترس هایش تحسین کنید.
– کودک را تشویق کنید چیزهای جدید را تجربه کند.
– اجازه ندهید کودک از آنچه باید انجام دهد دوری کند.
– قوانینی داشته باشید تا به کودک بگوید در موقعیت های خطرناک چه باید بکند.
– از کودکان دیگر بخواهید به کودک شما کمک کنند تا بر ترس خود غلبه نموده و احساس راحتی بیشتری داشته باشد.
زمینه های ترس در کودکان و مراقبت از کودک
در این مقاله به زمینه های ترس در کودکان و مراقبت از کودک که باید توسط والدین و پرستار کودک به آن توجه شود می پردازیم .
فرض کنید کودک یک ساله شما دور زمین بازی با خوشحالی میچرخد که ناگهان با چشمی اشکبار رو به سوی شما میآورد. گویا سگی به او نزدیک شده و وی را ترسانده است. زمینه های ترس درکودکان این روزگار عمومیت دارد. دلیلش چیست؟ با وجودی که کودک نوپا خود راه رفتن ، حرف زدن و رسیدن به خواستهها را فرا میگیرد، ولی پیوسته به کودک گوشزد میشود که چقدر کوچک و آسیب پذیرند در این مقاله سعی داریم نحوه شناخت ترس و مراقبت از کودک را بیان کنیم.
یک دکتر روان شناس کودک عنوان می کند : “شاخصهای فراوان دومین سال ، حس شور و شوق و قدرت را به کودکان میبخشد، اما رها ساختن کودک یا تنها ماندن او هشدار واقعی است.”
کودک با خود می گوید: “اگر بیفتم، دردم میگیرد یا چنانچه مامان ترکم کند، شاید در امان نمانم.”
لیکن این روانشناس می افزاید: “اما تمامی این اخبار ناخوشایند نیستند. مثلاً ترس از غریبهها ، جانوران ، صداهای بلند یا محیطهای جدید ، جنبه پیشگیرانه دارد. ترس کودک ، او را از خطر کردن غیر ضروری باز می دارد.” باید به خاطر داشت که این دلهرههای معمولی ، نشانه آنند که وی از لحاظ رشد شناختی ، گامی به جلو نهاده و تفاوت بین موارد مشخص و جدید را می تواند تشخیص میدهد.
کودک و شناخت چهره اطرافیان
در چنین سنی است که “حس خود بودن” یا درک این مورد که او آدمی متمایز و بی نیاز از دیگران است در وی هویدا میگردد. اگر کودک یک ساله شما با دیدن چهرهای ناشناس میگرید و زمانی که از اتاق بیرون میآیید، اشک در چشمانش حلقه میزند، نشانه دلبستگی بیش از حدش به شماست.
به گفته روانشناسان کودک: “دلهره جدایی” بزرگترین ترس نوپایان است که بیشتر اوقات ، شالوده سایر نگرانیهای مربوط به افراد و جاهای جدید را تشکیل خواهد داد.
اینگونه دل نگرانی در دو سال اول زندگی کودک ، گذراست و در مورد برخی کودکان حتی بیشتر هم طول میکشد. هرچند تا ۱۸ ماهگی اکثر کودکان نوپا بر ترسهای ناشی از جدایی ، بهتر چیره میگردند. علاوه بر این ، ممکن است کودکتان دریابد ولو این که گهگاه از او دور میشوید (مثلاً موقعی که به مهد کودک تحویلش میدهید)، بی شک برای بردنش برمیگردید. اگر مایلید به کودکتان یاری کنید که از این وضع رهایی یابد، دلسوزی نشان دهید. با این که برای کودک ، جدایی از شما دردآور است، ولی امیدواری و خوش بینی در این حالت اهمیت دارد.
در این موقعیت بهتر است به او بگویید: میدانم که با همبازی ات به تو خوش میگذرد و مجدداً به او قوت قلب دهید که به زودی به دنبال او بر میگردید.
هراس های شبانگاهی
بیم از جدایی نیز خواب کودک را برهم میزند. بیشتر کودکان ، شبها وحشت میکنند. امکان دارد کودک از خوابیدن به این خاطر سرباز زند که نخواهد از بیداری و تمام چیزهایی که به وی اطمینان خاطر میبخشد، همچون اسباب بازیها ، حیوانات دست آموز و یا بابا و مامانش دست بکشد. برخی اعمال آرامش بخش مانند شستشو با آب گرم و یا مهربانانه روی پا نشاندن و قصه گفتن باعث میشود که کودک قبل از رفتن به بستر ، اطمینان خاطر (دوباره) زیادی پیدا کند . در واقع آگاهی از رخداد بعدی ، برای کودک تسکین دهنده است.
چنانچه کودک یک ساله شما نیمه شب بیدار شود و به دنبالتان بگردد، بهترین کار آن است که خود را به اتاقش برسانید و به او قوت قلب بدهید. چند دقیقه ای آرامش کنید، لیکن او را از بستر خارج نکنید. با این که تخیل کودک، احتمالاً سبب میشود که اتاق تاریک ، ترسناک جلوه نماید، لازم است او این اعتماد به نفس را پیدا کند که به کمک پشتیبانی اندک شما میتواند یک تنه بر بیم و هراسش فائق آید. چنانچه شب هنگام صدایش را میشنوید که با خودش حرف میزند، شاید خویشتن را آرام میکند تا بخوابد. مبادا با نگاه زیر چشمی و دزدانه به سراغش بروید.
خلق و خوی کودک ، نشانگر انواع بیم و هراسهایی است که به آنها مبتلا میشود.
ممکن است کودک به سر و صدا حساسیت داشته باشد، مثلاً رعد و برق او را بترساند. گاهی تجربهای ناخوشایند، آغازگر هراسی ناگهانی است. مادری میگفت: “دخترم از حمام میترسید. نمی دانستم چرا. “شبی او را در وان گذاشتیم، جیغ میکشید و در این حال خودش را به من و پدرش چسبانده بود و سعی میکرد بدنش با آب تماس نداشته باشد.متوجه شدم چند شب قبل از آن ، شیر آب وان را تصادفاً باز کردم، صدای بلندی برخاسته بود که کودکم را ترسانده بود. تا چند ماه تنها راه شستشوی کودکم بردنش زیر دوش آب بود.”
کودکان خاطرات خوشی دارند که احتمالاً بیانگر علت رویارویی آنان با انبوهی از هراسهای این سن و سال است.
کودکی که در عین معاینه به وی آمپول تزریق میشود، امکان دارد بعدها از مطب پزشک بترسد.”شما میتوانید از همین توانایی ذهنی استفاده کنید تا کودکتان بر هراسهایش چیره گردد. پارهای از تداعیهای مثبت را جایگزین ادراکات منفی کنید. بطور مثال ، بعد از تزریق آمپول ، عکس برگردانی به او بدهید یا او را به پارک ببرید. هرچند وقتی که کودکتان ترسان است، باید پشتیبانی اش کنید، ولی هدف نهاییتان باید این باشد که یاریش کنید تا در موقعیتهای جدید تواناتر عمل کند.
شیوههای آرامش جویی در مراقبت از کودک و مقابله با ترس هایش
- اعتدال را رعایت کنید.همچنان که کودکتان را در آغوش گرفتهاید، دوستان و بستگان ناآشنا را وادارید که با او “بگو و بخند” کنند
- بنگرید و بیاموزید.مثلاً ترس کودک از اصلاح سر ، با دیدن بچههای بزرگتر که آرام در صندلی آرایشگر مینشینند و دست آخر جایزهای هم میگیرند، از بین خواهد رفت .
- راستگو باشید.نگویید که آمپول درد نمیآورد، چرا که درست نیست. در عوض به وی اطمینان بدهید که این درد ، موقتی است و به زودی حالش بهتر میشود. به این ترتیب پیام میدهید که او میتواند با عوامل نگرانی زا به مقابله برخیزد.
- دست به آزمایشی بزنید.شیئی آرام بخش برایش محیا کنید همچون عروسک یا پتوی دلخواه ، این شی میتواند در لحظات تنشزا ، خاطر کودک را جمع کند.
- بگذارید کودک خوش باشد.منظور کودکان از بازی این است که بر اوضاع ترسناک غلبه کنند. وسایل پزشکی به فرزندتان کمک میکند تا بداند موقع معاینه ، چه چیزهایی را خواهد دید.
- آخرین نکته این که ، اسباب بازی به شکل حیوان (سگ ، گربه ، …) باعث میشود که کودک زیاد از این حیوانات نترسد.
کلام آخر : چند شیوه ای که در بالا آموزش داده شد با وجود ساده بودن اما روش های کاربردی و مفیدی هستند که می تواند در زمان های تنش زا که ترس برکودک غلبه می کند به کار آید تا به شما کمک کند در حین مراقبت از کودک در آن لحظات به صورت مثبت در ذهن وی ایجاد تداعی مثبت نمایید.
۶ راهکار از بین بردن ترس در کودک
از جمله طبیعی ترین واکنش های هر کودک ترس می باشد. در کودکان ترس جنبه های مختلفی دارد از جمله ترس از تاریکی، تنهایی، دور بودن از والدین خود و یا …. این ترس ها امری طبیعی می باشد این هنر پدر و مادر است که با شیوه درست ترس های کودک خود را بشناسند و با آن مقابله کنند.
۱ -در زمینه ترس الگوی کودک خود باشید.
مادری که با دیدن یک سوسک جیغ می زند و تا روی مبلها میدود و یا پدری که از ارتفاع میترسد و مواردی از این دست، باعث میشود که کودک هم در زمینه ترس از پدر و مادرش الگو برداری کند ، کودک هم احساس می کند این مسائل ترسناک می باشند و باید از آنها بترسد. پس ترسهای کودک خود را از بین ببرید یا دستکم در حضور کودک واکنش های شدید نداشته باشد.
البته این به معنی نیست که کودک ترس ها را پنهان کند. بهتر است خیلی ساده با کودک در مورد ترسهای خودتان و کودک صحبت کنید که فکر نکند ترس، احساس غیرعادی می باشد.بهتر است که کودک بداند شما هم در موارد مختلف احساس ترس دارید به طور مثال دندانپزشکی و آمپول بیحسی دندانپزشکی واقعا دردناک است اما شما آنرا تحمل می کنید چون برای سلامتی شما ضرور است.
منظور از اینکه الگوی خوبی در شجاعت باشید عکسالعملهایی مانند جیغزدن و غیره است که کودک میتواند به سادگی الگوبرداری کند وگرنه هر آدمی ممکن است از چیزی بترسد.
۲- در مورد ترس ها به زبان ساده با کودک صحبت کنید.
مادر و پرستار کودک بدانند هیچ ترسی با تأیید شدن و محبتکردن درمان نمیشود. اما محبت کردن در این مرحله هم لازم است زیرا کودک را آرامتر میکند تا وارد مرحله اصلی برای غلبه بر ترس هایش بشود.
مرحله اصلی، صحبت کردن با کودک در مورد ترس هایش می باشد. کودک باید مسائل را از طریق شما به زبان کودکانه و ساده بشنود وقتی کودک ازمحبت همیشگی شما مطمئن باشد آرام می شود، بعد از اینکه آزادانه احساسش و ترسش را بیان کرد، نوبت به آن میرسد که به حرفهای شما گوش دهد.
شنیدن توضیحات توسط مادر و پرستار کودک برای برخی از کودکان حس امنیت و خاطرجمعی می آورد. مثلا اگر کودکی از صدای بلند جاروبرقی ترس دارد، برای کودک توضیح دهید که چون قرار است تمام آلودگیها را جمع کند، نیاز به موتوری قوی دارد و این صدا برای نابود کردن آلودگیها ضروری می باشد اما جارو برقی هیچ وقت نمیتواند یک کودک را بخورد.
حتی میتوانید دستان او را به دهانه جاروبرقی وقتی خاموش است نزدیک کنید و بگویید که هیچ کودک و حتی عروسکی از دهن جاروبرقی رد نمیشود و فقط گرد و خاک میتوانند وارد شکم جاروبرقیها شوند، توضیحاتی همین قدر ساده و کودکانه که برای او قابل درک باشد.
۳ -به کودک واقعیت ها را بگوئید و صادق باشید.
هرگز به شعور کودک توهین نکنید. زمانی که با کودک در مورد ترسهایش صحبت می کنید بدانید که کودک هر چیزی را نمی پذیرد. کودک می داند غولها برای نگهداری از او ساخته نشدهاند و این کار که فرشتههاست. کودک می داند که پزشک فقط کودک را نوازش نمیکند چون کودک دفعه قبل تجربه آمپول و درد آن را داشته است.توضیحات شما در مورد مسائل همانقدر که باید کودکانه و ساده و آرامشبخش باشد، همانقدر هم باید واقعی بوده و اعتماد کودکتان را از بین نبرد.
۴- دروغ گفتن به کودک درباره یک شرایط ترسآور معمولا ترس بیشتری برای کودک دارد.
گفتن حقیقت و آماده کردن کودک برای شرایط ترس آور میتواند به کودک کمک کند تا آن را مدیریت کند. کودک شما باید یاد بگیرد که احساسهای تلخ و بد هم وجود دارد و باید با واقعیت آن روبهرو شد اما به روش صحیح.
۵- کودک باید از عشق شما به خودش مطمئن باشد.
تصور کنید که شما از رانندگی ترس دارید و همسر شما بهخاطر این ترس شما نسبت به شما بیتوجهی می کند، و شما احساس تحقیر شدن می کنید و این به شما احساس گناه بدهد . این رفتار چه اثری بر روحیه شما و ترسی که از رانندگی دارید، خواهد می گذارد؟
حال اگر همسر شما با مهربانی پذیرای احساستان شود و به حرفتان گوش دهد و بگوید که هر کمکی خواهد کرد تا این ترس آزارتان ندهد، چه تجربه احساسی خواهید داشت؟
کودک شما هم وقتی ترسش را بروز میدهد، نیاز دارد تا مورد توجه و محبت شما قرار بگیرد. فکر نکنید اگر بیتوجهی کنید، مجبور میشود بر آن ترس غلبه کند. در آن صورت او دنیا را جای نا امنی می بیند و در آینده به ضررش خواهد بود.
دریافت عشق و علاقه، دلداری صحیح و ایجاد حس امنیت به کودک شما کمک میکند تا در برابر فشارهای روحی حاصل از احساس ترسش مقاومت کند. کودک را وقتی ترسیده است در آغوش بگیرید و محکم بهخود فشار دهید و در گوش او بگویید که کمکش میکنید تا بر این ترس غلبه کند. وقتی خودتان کنار کودک نیستید هم میتوانید از پرستار کودک بخواهید به روش شما عمل کند که او محبت را کنار خود حس کند و آرامتر شود؛ مثلا عروسک مورد علاقهاش را با خود به زمین بازی ببرد اگر ترس او از محیطهای نا آشناست یا بالشی را که خیلی دوست دارد و به آن عادت را شبها که از تاریکی میترسد بتواند در آغوش داشته باشد. فراموش نکنید محبت بیقید و شرط شما معجزه میکند.
۶- درمان ترس در کودک به روش بازی های مختلف
تأثیر بازی در دنیای کودکان بسیار زیاد است و والدین می توانند بسیاری از مشکلات روحی و حتی اختلالهای رفتاری در کودک را به کمک بازی درمان کنند. مثلا ترس از جاروبرقی میتواند در یک خاله بازی و استفاده از جاروبرقی اسباببازی و مرحله بعد جاروبرقی واقعی بدون اینکه به برق زده شود، کنترل شود.
همه چیز در بازی برای کودک باور پذیر است اگر کودک در بازی بیمار شود و به پزشک مراجعه کند، واقعا احساس بیماری می کند پس اگر او از معاینات پزشکی میترسد، خرید لوازم پزشکی پلاستیکی و همچنین استفاده از آنها در خلال بازی میتواند کمک زیادی به برطرفشدن این ترس در کودک بکند. حتی نقاشی کشیدن هم میتواند کمک خوبی در شناخت عمق ترس یک کودک باشد. گاهی از کودک بخواهید تا نقاشی بکشد و بعد در مورد آن با کودک حرف بزند.
رنگهایی که استفاده میکند و خطوط نقاشی او، همگی نشاندهنده حالات روحی کودک می باشد. میتوانید در مورد نقاشی او سوالاتی بپرسید که جوابهایش به روند درمان ترس های کودک کمک کند.کودکی که آسمان را تیره میکشد اضطراب دارد.
کمک درمانی که بازیها میتوانند داشته باشند علاوه بر شناخت بهتر مشکل این است که در خلال بازی میتوان مشکل را بهصورت وانمودی بر طرف کرد. مثلا هیولایی ساخت که سیاه نیست و اتفاقا رنگارنگ است اما بعد از تمامشدن آن، به راحتی خرابش کرد. بازی درمانی یکی از بهترین روشها برای از بین بردن ترس کودک شماست.
