فرزندپروری – مراقبت ازکودک ۶ تا ۱۱ سال – ایجاد اعتماد به نفس در کودک – بخش ۲
در این مقاله به بررسی فرزندپروری – مراقبت ازکودک ۶ تا ۱۱ سال – ایجاد اعتماد به نفس در کودک – بخش ۲ می پردازیم .
چگونه می توان به کودک کمک کرد تا خودگویی های منفی را کنار بگذارد؟
– در مورد اشتباهاتی که پیش آمده با کودک صحبت کنید.
کودک باید بداند که اشتباه کردن و شکست خوردن نشانه نقض کامل نیست . در مورد چیزهایی که برای شما سخت بوده یا احساس کرده اید که نمی توانید خوب انجام بدهید با او صحبت کنید. به نقض ها و شکست های خود اشاره کنید و برایش توضیح دهید که چه کاری انجام داده اید و یا چه برنامه ای ریختید که وضعیت بهتر شد. اگر در مورد یک رخداد مهم مضطرب هستید ، او را هم در جریان احساس خود قرار دهید .
به کمک مثال های شما کودک می آموزد که هنگام خطر کردن امکان شکست نیز وجود دارد و هیچ کس نمی تواند همیشه موفق باشد.
– به کودک کمک کنید تا با ناکامی هایش کنار بیاید
برخی کودکان گاهی کارهایی انجام می دهند که ارزش خودشان را پایین می آورند. مثلاً وقتی کودکی جمله ای می گوید مانند ” من احمق هستم ، تو از من متنفری ، یا من کودن هستم ” این جملات نشان دهنده واکنش او به شکست یا دست نیافتن به آنچه می خواسته ( مثلاً انتخاب شدن در یک تیم ورزشی ) ، می باشد.
وقتی کودک ، احساسات خیلی منفی نسبت به خودش ابراز می کند از همدردی کردن بیش از حد با او اجتناب کنید. و گرنه او به راحتی می آموزد که با انتقاد کردن از خود می تواند توجه دیگران را جلب کند.
سازگاری با موانع و ناکامی ها بخشی از زندگی است. کودک را تشویق کنید ک پس از برخورد با هر مانع مجدداً تلاش کند و از فعالیت ها یا بازی ها حتی اگر برنده نباشد لذت ببرد. به جای اینکه کودک را مطمئن کنید که همه چیز درست می شود ، بگذارید بداند که احساسش را می فهمید و کنارش هستید تا راهی برای کنار آمدن با این شرایط پیدا کند.
– به کودک کمک کنید تا با احساسش کنار بیاید
وقتی کودک آشفته است قدری بیشتر از همیشه به توجه و حمایت نیاز دارد . اگر کاری به ذهنتان می رسد که می توانید مدت کوتاهی با هم انجام دهید حتماً این کار را بکنید چون می تواند ذهن کودک را از بر آشفتگی منحرف کند.
– تفکر واقع بینانه را در کودک تشویق کنید
به کودک بیاموزید که واقع بینانه فکر کند. مثلاً اگر کودک می گوید که فکر می کند در مدرسه به خوبی دانش آموزان دیگر نیست ، به او کمک کنید به جملات مفیدتری که بتواند به خودش بگوید فکر کند ” من در ریاضی بهترین دانش آموز کلاس نیستم ولی در دیکته و نقاشی خوبم یا اگر گیر کردم از معلم کمک می گیرم “.
– به کودک اطلاعات صحیح بدهید
وقتی کودک به این دلیل که یک موقعیت را اشتباه درک کرده مضطرب است ، آنچه را که واقعاً رخ داده به او بگویید. مثلاً اگر به خاطر این که حیوان خانگیش مرده آشفته است و خودش را سرزنش می کند ، موقعیت را برایش شرح دهید ” محسن جان ، من می دانم که تو به خاطر مردن ماهی ات ناراحت هستی ولی ماهی ها عمر مشخصی دارند ، مردن او به خاطر کوتاهی کردن کسی نیست”.
– به کودک کمک کنید که خوش بین باشد
در مورد فراز و نشیب ها ، مشاغل ، وظایف و مسئولیت ها ی آینده به صورتی مثبت و خوش بینانه با کودک صحبت کنید . از بحث کردن روی تجربه های منفی گذشته ، دوری کنید.
پرستار کودک در منزل – ایجاد اعتماد به نفس در کودک
چگونه باید به کودک کمک کرد تا مشکلاتش را حل کند ؟
– از الگو های خوب استفاده کنید.
کودکان از مشاهده ی دیگران چیزهایی زیادی یاد می گیرند . بگذارید کودکتان ببیند که شما چگونه با مشکلات کنار می آیید . به آنها بگویید چگونه می توان مشکلات را به قسمت های کوچک تری تقسیم کرد تا بتوان آنها را در یک زمان حل کرد.
– کودک را در جلسات حل مشکلات خانوادگی شرکت دهید
برای بحث روی یک موضوع یک جلسه خانوادگی تشکیل دهید. با مشکلی که حل آن ساده تر باشد شروع کنید. مثلاً هفته بعد برای نقاشی اتاق های خانه چه باید کرد ؟
کودک را تشویق کنید که در حل مساله شرکت کند. وقتی کودک در مورد یک راه حل نظر می دهد ، او را تشویق کنید ” نادر جان ، چه نظر خوبی دادی ! یا بله آزاده جان ، این کار هم امکان پذیر است، می توانی به راه حل های دیگر هم فکر کنی ؟ “
– مراحل حل مشکل را به کودک بیاموزید
مراحل حل مشکل عبارتند از :
مشکل را به وضوح مشخص کنید .
راه حل های احتمالی را مطرح نمایید _ ” بارش فکر “
بهترین راه حل را انتخاب کنید
راه حل را امتحان کنید
بررسی کنید که راه حل چقدر موفق بوده و آیا لازم است تغییراتی بدهید ؟
کودک را تشویق کنید تا مشکلاتش را خودش حل کند
کودک را تشویق کنید که مسئولیت حل مشکلش را خودش به عهده بگیرد . وقتی کودکتان مشکلی دارد مثلاً نمی تواند تکلیفش را انجام دهد یا با دوستش دعوایش شده به جای اینکه به او بگویید چا کار کند ، او را ترغیب کنید تا از مراحل حل مشکل استفاده کند . مثلاً بگویید ” جاوید جان ، من می دانم که این مساله برای تو خیلی مهم است ولی من نمی توانم به تنهایی آن را برای تو حل کنم . یک مقدار فکر کن و ببین چه کار می توانیم بکنیم “.
از کودک بخواهید بهترین راه حل را انتخاب کند ” خوب یگانه جان ، اگر بیتا خواست امروز در کلاس از روی دست تو بنویسد به او چه می گویی ؟ “
این نکته را به یاد بسپارید
اعتماد به نفس پایین ممکن است علامتی از مشکلات جدی تر هیجانی مانند اضطراب یا افسردگی باشد. اگر کودک برای مدت طولانی مضطرب یا غمگین به نظر می رسد. به متخصص مراجعه کنید.
گام های کلیدی
کوشش ها و دست آورد های کودکتان را تشویق کنید.
به کودکتان بگویید که از او حمایت و مراقبت می کنید.
به او کمک کنید تا دوست پیدا کند.
کودکتان را تشویق کنید هدفی برای خودش تعیین کند ، مستقل باشد و دستاورد های خودش را ارزیابی نماید.
کودکتان را تشویق کنید عقایدش را بیان کند و خودش تصمیم بگیرد.
به او کمک کنید که احساساتش را مدیریت کند ، واقع بینانه بیندیشد و خوش بین باشد
به کودکتان بیاموزید که مشکلات را خودش حل کند.
اعتماد به نفس مناسب، سلاح کودک در برابر چالشهای دنیاست. کودکانی که احساس خوبی در مورد خود دارند، راحتتر میتوانند با مشکلات محیط اطراف و فشارهای موجود در جهان مقابله کنند. آنها تمایل بیشتری به شادی و لذت از زندگی دارند. این کودکان واقعبین بوده و معمولا خوشبین هستند.
در مقابل، چالشهای محیط زندگی برای کودکانی که اعتماد به نفس پایینتری دارند، میتواند به منزله یک منبع عظیم اضطراب و عصبانیت باشد. کودکانی که تفکر منفی راجع به خود دارند، سختتر میتوانند برای مشکلات خود راهحل پیدا کنند.
اگر کودک دچار افکاری همچون (من خوب نیستم) یا (نمیتوانم کاری را درست انجام دهم) باشد، ممکن است در آینده تبدیل به فردی مطیع، افسرده یا منزوی شود و هنگام رویارویی با یک چالش جدید، سریع پاسخ دهد که «من نمیتوانم.
بخش اول این مقاله را می توانید از لینک زیر بخوانید :
فرزندپروری – مراقبت ازکودک ۶ تا ۱۱ سال – ایجاد اعتماد به نفس در کودک – بخش ۱